جای نقد موسیقی در ایران خالی است

جای نقد موسیقی در ایران خالی است

دکتر محمد سعید شریفیان، آهنگسازدر مورد جریان نقد موسیقی در ایران گفت: نقد مقوله بسیار حساسی است، از طرفی می تواند باعث رشد و حتی جریان سازی ها در موسیقی بشود و از طرف دیگر می تواند بار منفی به همراه داشته باشد.

این آهنگساز افزود: ما در ایران نقد موسیقی را واقعا نداریم و جایش بسیار بسیار خالی است. این وظیفه منتقد است که میتواند بسیاری که نکات مثبت و انواع نوآوریهایی که در یک کار هنری وجود دارد را بیرون کشیده و برای عموم آشکار کند و یا نقاط ضعف یک اثر هنری را بیان کند و در این صورت چالشهای فکری و فنی و یا حتی اجتماعی بوجود بیارد و لذا مشکل اول این است که نقد در ایران صرفا به عنوان مقوله ای تخریبی برداشت شده، در حالیکه نقد خوب در هر دو جهت مثبت و منفی حرکت میکند که نتیجه آن در هر دو صورت سازنده است.

شریفیان با اشاره به شرایط یک نقد خوب در موسیقی گفت: برای نقد خوب نیاز به دو عامل است، یکی اینکه کسی که نقد میکند، صاحب دانش لازم برای این کار باشد و دو اینکه نگاه علمی داشته باشد و نه شخصی و این دو مورد همان ضعفی است که در ایران، در زمینه نقد موسیقی می بینیم؛ همچنین که جنبه انتقاد پذیری هم در ایران بسیار پایین است، پس چه باید کرد؟

وی افزود: به اعتقاد من برای شروع به این حیطه ی بسیار لازم و مهم، میتوان نقد موسیقی را با سوالات شروع کرد، بطوری که خالق و یا مجری یک اثر هنری، این موقعیت را پیدا کند که نکات مثبت کارش را بیان کند که این خود میتواند به بالا رفتن دانش جمعی کمک کند؛ همچنین باعث شود که او با دقت بیشتری کارش را ارائه کند، چراکه باید پاسخگو مخاطبان باشد و بدین طریق، فضای گفتگوی علمی تری باز می شود و حساسیت کمتری را بوجود می آورد، طوری که در آن فضا، به تدریج ضعف ها و کمبودها هم می توانند مطرح شوند و نگاه ها به سمت و سویی علمی تر، در عوض نگاههای شخصی تر هدایت شود.